Rattanowe lampy ogrodowe od John Lewis: jak stworzyć przytulny klimat w stylu wnętrzarskim

Kiedy brytyjska sieć John Lewis wywala na ogród rattanowe lampy, które mają „udawać oświetlenie wnętrza", w pierwszej chwili ktoś na planie zakląłby szpetnie. Bo rattan na deszczu to na ogół synonim prowizorki, nie spokoju. Livingetc opisuje jednak kolekcję, która próbuje te dwa światy zszyć — i trzeba uczciwie przyznać, że kilka konkretów w niej wygląda sensownie.

Co właściwie oferuje John Lewis

Jak podaje Livingetc, zestaw obejmuje kilka brył: owalną lampę ścienną z plecionego rattanu (zajmującą zero miejsca na podłodze, więc lądującą na małych patio), lampy wiszące do zawieszenia nad strefą jadalnianą — pod pergolą albo, dla klimatu „Ibiza", na konopowym sznurku przerzuconym przez gałąź. Mamy też lampy podłogowe: trójnóżną i tę z łukowatą podstawą zwieńczoną zwisającym kloszem, oraz okrągłe modele do tworzenia skupisk na ścianie albo w ramach „żywej ściany". Wspólny mianownik — ciepła, rozproszona poświata, którą daje pleciony abażur.

Liczby, które warto sprawdzić przed zakupem

Livingetc wyciąga z kolekcji dwie konkrety, które realnie decydują, czy lampa nadaje się do ogrodu, czy tylko do suchej altany. Pełne ładowanie ma trwać pięć godzin, a ogniwo w okrągłym modelu „orb" podtrzymuje ciepły blask przez dwanaście godzin. Sterowanie — bezprzewodowe, z pilota, z możliwością ściemniania. Deklaracja jest przy tym jednoznaczna: weatherproof, wireless, rechargeable. To ostatnie zdanie zawsze brzmi ładnie na karcie produktu i zawsze wymaga sprawdzenia w terenie.

Rattan pod chmurką — praktyczny test na brudne buty

Tu zaczyna się robiczy fragment roboty. Rattan to materiał, który w naszym klimacie nie wybacza kompromisów: raz niech będzie „odporny na zachlapanie", raz niech będzie naprawdę uszczelniony — a różnica między tymi wersjami widać dopiero po pierwszej ulewie i nocy w mgle. Realia planu zdjęciowego uczą, że każdy element oznaczony jako „weatherproof" i tak dostaje kołdrę z folii i worka, bo nikt nie chce tłumaczyć przed producentem, czemu sprzęt zdechł w trzecim dniu zdjęć. W domu folie nie wciągniemy — dlatego przed kliknięciem „kupuję" warto domagać się od sprzedawcy klasy szczelności (minimum IP44 dla zadaszonego patio, IP65 dla pełnej ekspozycji), a nie ufać samemu sloganowi.

Do tego dochodzi kwestia ładowania. Pięć godzin ładowarki w zamian za dwanaście godzin świecenia brzmi rozsądnie, ale w praktyce oznacza rytuał: ściągnij, podepnij, zanieś z powrotem, zawieś. Przy kilku lampach rozrzuconych po ogrodzie robi się z tego logistyka jak przy rozstawianiu oświetlenia na planie — tylko bez asystenta i bez przedłużacza. Jeśli ktoś marzy o „rozpalaniu" ogrodu jednym ruchem, bezprzewodowy pilot rozwiązuje tylko część problemu.

Kontrast, który opisuje Livingetc — miękki rattan kontra surowy stolik z efektem trawertynu, jutowe podkładki, rattanowe meble dla „pełnego ibizyjskiego looku" — to już klasyka katalogowej stylistyki. Na planie nauczyłem się natomiast, że najpiękniejsza stylizacja i tak przegrywa z jedną niespodziewaną zmianą pogody, więc każdy element, który ma zostać na zewnątrz na stałe, powinien być dobierany nie pod hasło „boho", tylko pod hasło „przeżyje zimę".

Na razie Livingetc donosi o kolekcji w tonie entuzjastycznym; Home Accents Today sygnalizuje z kolei, że Lightopia szuka innowacji w oświetleniu zewnętrznym, a Apartment Therapy wylicza tańsze ogrodowe znaleziska z Harbor Freight od ośmiu dolarów w górę. To przypomnienie, że rynek oświetlenia ogrodowego nie zaczyna się i nie kończy na rattanowych lampach — i że przed sezonem warto porównać przynajmniej dwie zupełnie różne półki cenowe, zanim ktokolwiek powiesi cokolwiek na gałęzi.